Deel | 
 

 Who are you?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Rhys

avatar

Aantal berichten : 15
Reputatie : 0
Registratiedatum : 05-01-13
Woonplaats : In a box

BerichtOnderwerp: Who are you?   di jan 15, 2013 9:31 am

Tijd: Net middag.
Personen: Louisa.
Onderwerp: Ontmoeting




De lucht was bewolkt, lichte regendruppels vielen naar beneden. Een sterke wind kwam van zee het land op. Hoge golven sloegen hun weg richting het strand. Het was niet bepaald het weer om nu lekker buiten te gaan wandelen en om te genieten van die o- zo prachtige zee. Maar het was perfect voor Rhys om er een kijkje te nemen. De geur van de zee was zo apart vergeleken met het bos of de stad.
In zijn handen hielt hij een aantal kleine steentjes. Zijn idee was om daarmee te gaan keilen zoals hij vroeger wel eens deed, alleen was dat nu haast onmogelijk bij dit weer. Geen enkele mogelijkheid dat hij zo’n steentje tussen de golven kon keilen. Het woeste water zou het meteen opslokken en het meenemen in zijn weg. Ja, de natuur was iets om behoorlijk op je hoede te wezen. Het was krachtig, onvoorspelbaar. Onvoorspelbaar was nog het ergste.
Een grote golf dat neergedaald was op het strand reikte bijna de punt van zijn schoenen en dat deed hem een klein stapje terug doen. Die schoenen waren niet bestand tegen zo’n hoeveelheid water. Rhys keek nog eens naar de steentjes en gooide ze toen met een felle beweging het wilde water in. Zijn ogen volgden de kleine steentjes die met een boog het water in vielen. Zo, weg waren ze. Hij veegde het vuil even van zijn handen af. Nu moest hij maar eens terug gaan.
Ondertussen was het gesputter gestopt, maar aan de wolken te zien zou er geheid meer aankomen. Hij geeuwde eens. Dit weer was niet alleen depressief maar ook saai. Nu er haast geen mens buiten kwam was er ook niks te zien. Of toch wel? Niet ontzettend ver van hem af zag hij iemand lopen. Hij fronste zijn wenkbrauwen. Was er toch een mens zo gek om naar het strand te gaan? Rustig zette Rhys zijn passen voort. Dit was geen gewoon mens, voelde hij toen. Dit voelde… Anders?

___________________________


"There's neither good or bad, but people makes it so"
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Who are you?   za jan 19, 2013 8:53 am

Louisa liep naar de kustlijn en bleef op zo'n 5 meter afstand staan. Ze genoot van het woeste weer. De donkerblauwe golven sloegen neer terwijl er vanuit de grauwe lucht steeds dikker wordende druppels regen neervielen. Haar haar was doorweekt net als haar jurk en het natte zand kleefde aan haar voeten. Het maakte haar helemaal niets uit. Ze genoot juist van het onvoorspelbare weer. Zo was ze zelf namelijk ook: onvoorspelbaar. Ze kon lief, behulpzaam en grappig zijn, maar ook gemeen en afgesloten zijn. Het lag er maar aan hoe ze zich voelde en wie ze voor zich had. Ze had wel snel de neiging om mensen af te stoten. Ze mocht de mensen niet zo. Het waren leuke wezens om naar te kijken en om je je over te verwonderen maar om er een vriendschap mee te sluiten? Dat ging toch wat te ver. De mens had het altijd druk en dacht altijd aan zichzelf. Ze zeiden wel dat ze hielden van hun familie en hun vrienden maar Louisa wist dat als het er op aankwam, ze voor zichzelf gingen. Stuk voor stuk, ieder exemplaar, geen uitzonderingen. Vampiers waren anders. Veel mensen dachten van niet, maar het waren geen puur slechte wezens. Ze waren misschien niet altijd loyaal aan soortgenoten, maar ze waren wel altijd loyaal aan de draak. Al merkte ze daar de laatste tijd niet veel van. Steeds meer vampiers wilden veel mensen naar de vulkaan brengen zodat de groep snel zou groeien zodat ze groot genoeg waren voor als de elfen en shapeshifters zouden gaan samenwerken. Nog steeds vond ze haar soort fijner en betrouwbaarder dan de mens.
Opeens slaat er een golf tegen een rots waardoor er kleine druppeltjes zout water over Louisa heen vielen. Een klein glimlach speelde rond haar lippen. Weer slaat er een golf op de rotsen. Ze spreidde haar armen en genoot van de energie van het weer. Ze kreeg er dan wel niet dezelfde energie van als de elfen, maar ze kon er toch echt van genieten. Ze had alleen niet door dat ze de enige was.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
 
Who are you?
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Rpg Fairytales :: Center; Temple :: Human World :: The beach-
Ga naar: