Deel | 
 

 Not a home.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Not a home.   wo feb 20, 2013 10:42 am

Met: Maeryn
Over: Het leven als vampier (?)
Tijd: Het schemert nog net niet.

Na Maeryn nog wat tijd te hebben gegeven om wat rond te kijken, besloot Louisa dat het toch wel tijd was om naar haar appartement te gaan. Ze wilde namelijk voor het donker daar zijn en aangezien ze ook nog een stuk moesten lopen, was het beter nu te vertrekken. De reden dat ze voor het donker daar wilde zijn, was haar soortgenoten. Ookal zou Maeryn samen met een vampier door het centrum lopen, zou dat niet veilig zijn. Ze wist hoe vampiers tegenover mensen stonden die 's nachts in het centrum rondliepen en ondanks dat Louisa een goed gevecht kon leveren, kon ze een centrum vol vampiers niet aan. Het was dus maar beter om op tijd binnen te zijn.
Samen met Maeryn liep ze de heuvel waarop de ruïnes op lagen weer af. Ze had verwacht dat ze hier wat meer hadden kunnen praten maar ze had een fout gemaakt bij de inschatting van de tijd. Dat gebeurde soms en achteraf gezien verbaasde het Louisa niet echt. De tijd kon een raar spelletje spelen af en toe.
Langzaam naderde ze het centrum. De stilte vond ze nu niet erg. Zo had ze even tijd om na te denken. Ze wilde zo snel mogelijk beginnen met de training maar hoe moest ze dat aanpakken? En wat moest ze doen met de visioenen van Maeryn? Zou ze toch maar naar Elijah moeten gaan? Ze liepen het stadje binnen. Je kon wel zien dat dit geen normaal centrum was. Het was er leger en rustiger. Ook waren de huizen minder goed onderhouden. Vampiers hadden nou eenmaal niet de behoefte om alles helemaal spik en span te houden. In tegenstelling tot mensen waren vampiers niet bezig met elkaar aftroeven door middel van bezit. Iets waar mensen nogal een handje van hadden. Ze had het nooit begrepen en ze dacht ook niet dat dat ooit zou gaan gebeuren.
Na nog wat straten door gewandeld te hebben, kwamen ze in de straat die uitkwam op het echte centrum. Daar waar de kroegen waren. In die straat had Louisa ook haar appartement. Het was op de tweede verdieping van een huis met vier verdiepingen. Het was het hoogste gebouw in het centrum en er woonden nog twee andere vampiers. Niet dat ze die ooit zag maar officieel woonden zij er nog wel. Ze deed de deur open met haar sleutel. Eigenlijk voegde een slot helemaal niets toe maar ze had er toch een. "Welkom in mijn nederig stulpje." zei ze nogal sarcastisch. Ze voelde dan ook niet echt een band met dit appartemenje. Ze voelde zich eerder een arme student en als ze ergens een hekel aan had, dan was het aan school. Gelukkig hoefde ze allang niet meer.
Eenmaal binnen zag ze pas wat voor een troep het eigenlijk wel niet was. Ze verwachtte niet dat Maeryn het heel erg zou vinden maar ergens vond ze het toch wel een beetje gênant om zo iemand te ontvangen. Een menselijke trek die na al die tijd toch nog zijn sporen naliet. "Wat vind je?" vroeg ze met een grijns.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   do feb 21, 2013 5:42 am

Maeryn had de hele weg gezwegen, omdat geen van beiden echt behoefte leek te hebben aan een gesprek. Ze was ook nogal stil toen ze het appartement binnenstapte, maar haar kritische blik overzag de troep in één keer. Er lag niet veel van belang, eerder gewoon heel veel troep die geen plek leek te hebben. Spullen die ook niet belangrijk waren voor het leven van Louisa. Maeryn haalde haar neus er niet voor op, maar ze besloot dat als ze hier langer zou moeten blijven, ze toch grondig zou gaan schoonmaken. Niet dat ze alles graag spik en span wilde hebben, maar ze wilde toch een redelijk comfortabele leefomgeving. En daarbij, ze was nog een mens. Ze was waarschijnlijk vatbaarder voor ziektes en ze wilde niet weten welke nieuwe organismes hier in de loop van de tijd waren ontstaan. Ze zag geen beschimmelde borden, maar ook niets eetbaars. Haar maag protesteerde toen ze aan eten dacht. Het was vanochtend geweest dat ze voor het laatst iets had gegeten, en ze had dus behoorlijke honger. Ze keek naar Louisa.
'Ik heb twee vraagjes. Heb je er bezwaar tegen als ik hier een beetje... Opruim. En heb je ook iets te eten?' Bij het woord eten begon haar maag weer te knorren. Ze drukte er een keer stevig tegenaan en het hield op. Ze had dagen kunnen doen zonder eten, dus één dagje zonder eten kon ze wel overleven. Ze had haar tas nog bij, maar daar zat meer geld en drugs in dan eten. Ook nog een paar leuke haarkleurtjes, want zonder haarverf kon ze niet lang overleven. Van nature had ze zwart haar, maar dat vond ze niet zo heel mooi. Dus dan werd het paars, of blond. Ze zette haar tas neer en ze hoorde een paar sleutels dat tegen elkaar aan sloeg. Dat kon ze ook wel weggooien, ze zou niet meer terug naar huis gaan.

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   zo feb 24, 2013 10:52 am

Ze lachte even toen Maeryn vroeg of ze op mocht ruimen. Blijkbaar vond ze de hygiëne in haar omgeving toch belangrijk. Ze vond het absoluut niet erg en dat zei ze ook tegen Maeryn. Ze wist ook wel dat het er uitzag als een zwijnenstal maar dat woog niet op tegen het feit dat ze zou moeten schoonmaken om het weer proper te krijgen. Daarnaast was ze er toch weinig. Vaak alleen even om zich om te kleden en op te frissen en wat te eten. Dat bracht haar bij het eten voor Maeryn. Eerlijk gezegd had ze nog helemaal niet nagedacht over het eten voor Maeryn. Niet dat het een probleem zou zijn om eten te regelen, in tegendeel zelfs, ze had er gewoon niet meer aan gedacht. Normaal gesproken at ze zelf ook vrij weinig. Ze luste het meeste wel maar ze had niet veel eten nodig om energie te krijgen en ze vond het niet nodig om te veel te eten.
"Ik heb misschien nog wel iets in de koelkast maar we zouden ook buiten de deur kunnen eten? Het eten daar is zeer waarschijnlijk lekkerder dan het mijne. Tenzij jij wil koken natuurlijk, daar heb ik ook geen problemen mee." glimlachte ze. Ze moest ook wel bekennen dat ze op het moment honger had. En dorst. Maar niet het soort dorst die ze zou kunnen lessen met een frisje in een café. Ze zou vannacht wel gaan. Het mensencentrum lag toch niet ver.
Louisa liep maar de koelkast en keek naar de inhoud. Veel lag er niet. Er lag nog wat ovenschotel van een dag of twee terug. Die zou ze maar eens weg moeten gooien. Ook stond er nog een pakje boter en wat broodbeleg. Ze wist dat er in het kastje nog brood lag en dat kwam haar wel goed uit. Dan had Maeryn tenminste wat te eten.
Plotseling kreeg ze een idee. Een goed idee, vond ze zelf. "Jij gaat vannacht mee op jacht."

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   zo feb 24, 2013 10:07 pm

Oké, ze mocht dus schoonmaken. Dat scheelde al de helft. Ze zou hier waarschijnlijk nog wel even blijven, en dan hechtte ze toch wel wat waarde aan een propere leefomgeving. Louisa liep naar de koelkast, en Maeryn zag dat die angstaanjagend leeg was. Thuis -zelfs daar- hadden ze altijd een goed gevulde koelkast gehad. Die stieflozer was natuurlijk een schrokop, maar Maeryn profiteerde daar ook van. Als ze honger had kon ze random in de kast grijpen, ze had altijd wel iets wat ze lekker vond.
Louisa stelde voor dat ze buiten de deur konden gaan eten, maar daarna viel ze zichzelf in de reden. Ze zouden op jacht gaan. Maeryn kon zich daar weinig bij voorstellen, maar ze wist wel dat ze nu nog geen bloed kon gaan drinken.
'Maar ik ben toch nog een mens? Ik kan toch van niemand zijn bloed drinken?' vroeg ze nieuwsgierig. Haar hersenen begonnen weer op volle toeren te draaien. Hoe die vampierswereld nou eenmaal in elkaar stak bleef voor haar een raadsel, maar ze wilde er zoveel mogelijk over weten. Ze kon niet ergens gaan zitten, want overal lag wel wat. Ze zou wel ergens vuilniszakken vandaan toveren om het op te ruimen. Louisa kwam hier toch nooit. Dat was trouwens goed te zien! Ze stapte naar de bank toe -een oud, eikenhouten geval met leren bekleding- en veegde wat kleding van de armleuning af. Ze sleepte haar tas mee en groef erin naar haar sieraden. Ze had massa's handschoentjes thuis moeten laten, maar haar sieraden had ze wel meegenomen, een oude zegelring van haar vader bijvoorbeeld. Ze vond hem en deed die om haar duim. Bij haar vader had het om zijn ringvinger gepast, maar Maeryns handen waren niet zo groot als de zijne. Het voelde vertrouwd om iets te hebben dat haar herinnerde aan haar vader, degene die er altijd voor haar was.

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   ma feb 25, 2013 4:34 am

Ze was niet van plan om Maeryn bloed te laten drinken en daar had ze meerdere redenen voor. Als eerste zou Maeryn het waarschijnlijk helemaal niet lekker vinden. Vampiers hadden bloed nodig en mensen niet. Niet op de manier waarop vampiers het nodig hadden. Daarnaast zou, als ze betrapt werden door een ander mensen, ze zich niet snel genoeg uit de voeten kunnen maken. De kans om opgepakt geworden was dus groot en ze verwachtte dat Maeryn dan levenslang zou krijgen. Levenslang betekende voor vampiers natuurlijk iets heel anders dan voor mensen maar dat zou niet uitmaken. Maeryn zou dan niet naar de Draak kunnen waardoor ze zou sterven in de cel. Dat wilde Louisa graag voorkomen. En als laatste zou ze problemen kunnen krijgen met Maeryn's bloedgroep. Een verkeerde combinatie zou betekenen dat Maeryn het gedronken bloed zou afstoten waardoor er bloedproppen konden ontstaan.
"Nee, dat lijkt me inderdaad geen goed idee. Dat was ook niet wat ik bedoelde. Ik bedoel dat je gaat zien hoe het in zijn werking gaat. Je observeert." legde ze uit. Louisa besefte goed dat dit een belangrijke stap voor Maeryn zou zijn en daarom vond ze het nog belangrijker om dit goed voor te bereiden. Als ze alleen was, hoefde ze geen rekening te houden met een toeschouwer. Ze zorgde er dan wel voor dat er helemaal geen toeschouwers waren. Ze wilde graag dat haar soort geheim bleef.
Louisa dacht aan het menselijke centrum. Ze had er al vaak rondgelopen, zowel overdag als 's nachts, dus de weg kende ze wel. Ze twijfelde alleen nu of het wel veilig was daarheen te gaan om alweer de veiligheid. Dan bleef het vampierencentrum over. De kans dat daar iemand rondliep was vrij klein. Ze besloot dus maar om wel naar het mensencentrum te gaan. Als voorbereiding zou ze met Maeryn wat 'afspraken' maken, om het zo maar even te noemen.
We gaan naar het mensencentrum maar het is echt ontzettend belangrijk om voorzichtig te zijn. Ik wil niet dat er iets fout gaat en jij waarschijnlijk ook niet. zei ze dringend. Hopelijk zag Maeryn de ernst van de zaak in. Louisa begreep dat het spannend was voor Maeryn maar dat mocht niet ten koste gaan van de kans om de Draak te bezoeken.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   ma feb 25, 2013 5:30 am

Maeryn rekte zich uit en schudde haar hoofd. Tegendraads wilde ze echt niet zijn, maar het was gewoon teveel op één dag. Daarnaast ze had honger, ze was vanochtend vroeg opgestaan en haar ledenmaten schreeuwden allemaal heel hard nee. Ze stond op en liep naar de kast. Het was eetbaar, daar hield het mee op. Maar dat was ook de enige eis waaraan het moest voldoen. Ze pakte wat brood en zonder het te besmeren stopte ze het in haar mond. Ze keek naar Louisa terwijl ze aan het kauwen was. Het zag er vast niet al te charmant uit, dus hield ze haar hand voor haar mond. Nadat ze twee grote happen op had keek was ze weer in staat te praten.
'Luister, ik wil helemaal niet vervelend zijn, maar ik ben doodop. Ik heb de hele dag op m'n poten gestaan en normaal zou ik rond deze tijd gaan slapen. Ik ga morgen wel mee ofzo, dan heb je ook geen last van mij. Ik moet uitrusten, anders zak ik door,' mompelde ze terwijl ze wat sesamzaadjes tussen haar kiezen uit pulkte met haar zwartgelakte nagels. Ze nam weer een hap en keek naar Louisa. Ze wist in ieder geval dat ze vanavond niet mee zou gaan. Als ze nog een keer terug zou moeten gaan lopen naar het centrum van de mensen zouden haar benen het halverwege begeven. In plaats van op antwoord te wachten haalde ze haar lippiercings eruit en hing die aan de ketting die om haar nek hing. Haar ring hing ze er ook maar bij, aangezien ze die ook niet kwijt wilde raken.

~Flut, lolololol x3

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   ma feb 25, 2013 8:09 am

Dat ze teleurgesteld was, wilde ze niet laten merken. Ze snapte het ook wel. Toen zij nog een mens was, had ze ook altijd veel geslapen. Ze knikte en liet Maeryn het brood eten. "Ik ga sowieso. Morgen wil ik dat je meegaat. Ik wil ook niet veeleisend zijn en ik snap wel dat je je rust nodig hebt maar ik wil je graag laten zien hoe en wat." Ze sprak de waarheid. Ze wilde echt niet veeleisend zijn maar ze wilde het echt graag laten zien. Het hele mentorschap was nieuw en interessant en daarom wilde ze zo snel mogelijk zo veel mogelijk. Nu snapte ze wel dat Maeryn dat niet bij kon houden. Niet omdat ze te dom was of te langzaam maar om de simpele reden dat ze een méns was. Ze liep naar de deur die naast de kast tegenover de deur van de hal was. Die leidde naar haar 'slaapkamer'. Er stonden alleen een paar kasten. Nou ja, een paar kasten... De wanden waren niet meer te zien. Alleen de wand waar het raam zat samen met de deur en de bank waren niet bedekt. In die kasten lag van alles. In het meeste hingen en lage kleding. Aangezien ze al een paar eeuwen niet meer groeide, paste ze alles nog. En ze vond niet alles even mooi meer en soms ging kleding kapot maar toch bewaarde ze alles. Dat vond ze gewoon leuk, een andere reden had ze niet. In de andere, grote kast lagen andere spulletjes: boeken, sieraden, souvenirtjes, enzovoort, enzovoort. "Je kan in deze kamer slapen. De bank is denk ik wel groot genoeg." riep ze naar Maeryn terwijl ze de kleding van de bank haalde. Dit was de rustigste plaats. Maeryn zou eventueel ook op de bank in de woonkamer kunnen slapen maar na nog eens nagedacht te hebben, leek dit een betere optie. Zo had Louisa zelf ook nog wat ruimte als ze terug kwam van het jagen.
"Hoe laat ben je meestal wakker?" vroeg ze. Dan wist ze hoe laat ze terug moest zijn. Meestal duurde het jagen geen hele nacht maar soms ging ze nog even naar de begraafplaats. Dat was een eindje van het mensencentrum vandaan dus dat duurde wat langer. Heel soms ging ze naar de velden of naar de tempel. De rust die in de tempel heerste, was fijn. Heel fijn zelfs. Je kon daar naartoe zonder je zorgen hoeven te maken. Sommigen dachten dat vampiers lak hadden aan het goddelijke maar dat was niet waar. In de meeste gevallen niet dan.
Ze bedacht zich dat ze die plek ook aan Maeryn wilde laten zien. De kans bestond dat ze daar al ooit was geweest maar het was altijd goed om naar een tempel te gaan.
Ondertussen had ze de bank vrijgemaakt voor Maeryn en had ze een kussen en een deken neergelegd.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   di feb 26, 2013 5:25 am

Ze was blij dat Louisa haar even rust gunde, maar gelijk kwam er achteraan dat ze morgen wel mee zou moeten. Daar had ze geen problemen mee, maar nu was het echt vreselijk druk in haar hoofd en haar ledenmaten wilden gewoon niet meer. Ze zag dat Louisa de bank voor haar had opgemaakt en ze liet zich er dankbaar op zakken.
'Verschilt. Ik zal m'n wekker wel op een uur of negen zetten,' mompelde ze terwijl ze haar mobiel uit haar zak viste. Ze ontgrendelde het scherm en zag dat ze een aantal gemiste oproepen had. Voornamelijk van onbelangrijke mensen, maar ook een van haar vader. Tenminste, de man die dacht dat hij haar vader was. Hij had voicemail ingesproken. Ze had geen zin om het af te luisteren en drukte het weg. Ze stelde haar alarm in op tien voor negen en legde haar mobiel op de salontafel, tussen alle andere spullen die daar verloren leken te liggen. Ze strekte zich uit op de bank en bedacht dat ze nieuwe kleding zou moeten gaan kopen. Gelukkig had ze geld genoeg, en Louisa leek ongeveer dezelfde maat te hebben. Ze trok de deken niet over zich heen maar bleef gewoon voor pampus liggen. Het duurde niet lang voordat haar gedachtes afdwaalden en ze de mist van slaap over zich heen kreeg. Ze draaide zich op haar zij en hoorde de deur in het slot vallen. Louisa zal wel weg zijn, bedacht ze op het randje van haar slaap. Daarna viel ze in slaap.

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   di feb 26, 2013 11:21 am

Jesus, wat is hij lang geworden!Surprised ik had het niet eens door.. ;$

Ze liet Maeryn slapend achter zich en wandelde rustig door het vampiercentrum. Ze had geen haast en dus liep ze ook niet overdreven snel. Louisa had sowieso wel een stevige pas. Om haar heen werd het steeds drukker. De vampiers 'kwamen tot leven' om te jagen. De meesten zouden naarhet mensencentrum gaan. Daar had je natuurlijk verreweg de meeste keus en de adrenaline die het jagen gaf als er nog veel meer andere mensen in de buurt waren, was voor veel vampieren de reden daar naartoe te gaan. Louisa was een van die vampiers. Ze hield wel van een beetje actie en vers bloed. Als je als vampier niet naar het mensencentrum wilde, kon je in de buurt blijven maar dat deed Louisa nooit. Ze had dat een nacht gedaan en doordat die nacht op een enorme teleurstelling uit was gelopen, deed ze dat niet meer.
Toen ze de poorten van het centrum voorbij was, begon ze te remmen. De wind die door haar lange, rode haar ging, voelde aan als een bevrijding. Door haar snelheid duurde het nie lang totdat ze bij het mensencentrum aankwam. Het was qua gebouwen mooier dan het vampierencentrum maar daar was dan ook alles mee gezegd. Op zo'n 100 meter afstand kwam ze tot stilstand. Zo zou ze niet opvallen. Het zou namelijk raar zijn om ineens bij de poort te staan. Mensen gingen nou eenmaal niet zo hard als ze de benenwagen namen.
Weer op hetzelfde tempo als in het vampiercentrum liep ze door dit centrum. Voor dit tijdstip was het nog best druk op straat en dat beviel Louisa wel. Zo werd haar keuzemogelijkheid natuurlijk groter. Ook vermoedde ze dat er nog heel wat mensen in de kroegen zaten. Daar zou ze vanavond alleen niet naartoe gaan. Daar kon je eigenlijk niets doen. Iemand die je had 'leeggezogen' kon je niet in de toiletten laten liggen. Nee, steegjes waren beter. Niet veel mensen durfden zich daar 's nachts te wagen. Alleen de zwervers, zuiplappen of ander tuig liep daar soms rond.
Opeens viel Louisa's blik op een jongeman. Hij zat op een houten bankje voor de plaatselijke supermarkt. Hij zag eruit als iemand rond de 25 met donker haar en een vrij lichtte huid. Interessant. Deze man kon haar wel eens een leuke avond gaan bezorgen. Ze had wel zin in een spelletje en ze had nog heel wat tijd over. Rustig en elegant liep ze naarhet bankje toe en ging aan de andere kant zitten. Ze zag dat ze de blik van de man op haar gericht was en glimlachte "Wat doet een man als jij zo 's nachts alleen op een bankje in de kou? " vroeg ze nog steeds glimlachend.

Hij stond met zijn rug tegen de muur en kon geen kant op. Op het moment zag het er ook niet naar uit dat hij weg zou willen. Al de hele tijd had hij Louisa begerig aangekeken, de arme stakker. Langzaam bracht ze haar lippen bij de zijne. Blijkbaar was zijn geduld op want hij drukte zijn lippen stevig op de hare. Het was een kus waar Louisa niet veel bij voelde. Het enige wat ze enigzins opwindend vond, was het idee dat ze zo vers bloed zou krijgen. Hun lippen raakten elkaar nog even maar toen trok Louisa ze terug. Hij was echter nog niet klaar want hij bracht zijn lippen bij haar neken kuste haar daar. Ze glimlachte om de ironie in die houding. Binnen een paar seconden zou zij met haar lippen bij hem in de nek zijn maar niet met dezelfde intenties als hij. Ze duwde hem terug en bracht toen inderdaad haar lippen in zijn nek. Ze beet zachtjes maar zette toen steeds meer druk. Ze hoorde van hem de vraag Wat doe je?. Dit gedeelte vond ze vaak erg leuk: het besef dat er iets mis was. Dat besef kwam altijd te laat. Ze kuste hem nog een keer en blies toen zachtjes in zijn gezicht. Ze zag zijn bewustzijn wegglippen: het teken dat ze haar gang kon gaan. Weer zette ze haar tanden in zijn nek en zette ze kracht. Het verse bloed gleed zo door haar keelen ze sloot haar ogen. Het was alweer een tijdje geleden dat ze vers bloed rechtstreeks vanuit de bron had gedronken en het voelde goed. Heel erg goed zelfs! Toen ze klaar was, veegde ze mond af aan de bovenkant van haar hand en stond ze op. Ze legde hem in zo'n positie dat mensen in eerste instantie zouden denken dat hij in slaap was gevallen na een paar borrels te veel.
Terwijl ze de poort uitliep, besloot ze de rest van de tijd ook gewoon te wandelen. Zo had ze tijd om even te relaxen. Vaak had het bloed een energiegebende werking en eigenlijk was dat nu weer zo maar ze wilde die energie binnenhouden. Zo kon ze nog even nagenieten.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   ma maa 04, 2013 5:41 am

Ze sliep onrustig. De bank lag niet lekker, en op een gegeven moment stond ze half in haar slaap op en legde haar kussen en deken op de grond neer. Daarvan wist ze in ieder geval zeker dat die niet zouden bewegen onder haar, als een vlot op een wilde zee. Ze was nog nooit zeeziek geweest, maar dit kwam volgens haar aardig in de buurt van jezelf doodziek voelen. Toen ze haar hoofd op het kussen legde voelde ze de stevige vloer onder zich, en ze kon zich nu meer ontspannen. Ze zakte weg in een van haar dromen, een die niet teveel betekenis had. Ze voelde iets over haar lichaam kruipen en rilde. Het was vast maar een klein spinnetje, het niet waard om dood te meppen. Ze veegde met haar hand over haar been om het weg te duwen, maar haar hand maaide in het niets. Ze keek geërgerd op en trok de deken terug. Ze zag een gigantische slang liggen en ze gilde ongelooflijk hard. Ze sprong achteruit maar voelde iets glibberigs onder haar voeten en sprong zonder neer te kijken op de bank. De vloer leek wel van slangen, hoewel ze die eerder niet gezien had. Misschien had Louisa wel een obsessie voor die beesten. Ze bleef rillend zitten en keek naar de tong die heen en weer schoot van het beest. Toen leek hij genoeg te hebben van stilliggen en begon naar de bank te kronkelen. Ze hield haar adem in en dwong het beest in gedachten weg te gaan en...
Een harig beest landde op haar hoofd en ze veegde het weg. Over het plafond liepen een aantal spinnen en ze bleef huiverend zitten, biddend dat er niet meer naar beneden zouden vallen. Verdomme, één liet zich vlak naast haar vallen en ze schoof opzij zonder een gil te geven. Haar hersenen leken niet goed meer te functioneren en ze rende naar haar tas. Drugs schoot het door haar hoofd. Daarmee had ze ook gelijk haar antwoord. Dit waren hallucinaties, als ze een shotje nam was dat zo over. Ze groef in haar tas, omgeven door die vreselijke wezens, maar kwam erachter dat er geen kleine zakjes meer in zaten. Waar waren die verrekte dingen?!
Ze liet zich huilend op de grond vallen, en voelde de koude en harige huiden over haar lichaam trekken.
Dit is niet echt, het is zo over, bleef ze als een mantra herhalen. Uiteindelijk viel ze in een halve slaap, met haar handen om haar tas geklemd.

Alleen.
Hitte.
Een berg ontsierde het landschap. Hoewel het landschap ook niet mooi was. Maeryns hand ging door haar haar en ze merkte in haar onderbewustzijn op dat het rood was. De haar in haar droom leek dat heel normaal te vinden en stak een veld van lava over, alsof ze niet anders had gedaan. Het beeld flitste over naar een grot die was versierd met diamanten. Als ze beter keek zag ze dat de grot gewoon uit diamanten bestond. Twee wezens draaiden om elkaar heen, als ying en yang, als zwart en wit, als goed en kwaad. De zwarte draak leek haar geur op te snuiven en kwam naar haar toe. Hij bekeek haar en wierp zijn kop in zijn nek. De Maeryn in haar droom kromp niet ineen toen er een bal vuur uit zijn muil kwam. Zijn nog hete tanden bood hij haar aan en ze boog nederig haar hoofd. Ze legde haar hand op een van de tanden -ze was goedgekeurd- en de tand liet los onder haar hand. De draak keek haar aan en ze voelde een helse pijn in haar nek. De witte draak voegde zich weer bij de zwarte en ze losten op in een mist die in haar huid leek te trekken. Toen ze met haar hand over haar nek ging zag ze een veeg rood bloed.

'Ik heb je uitverkoren.'

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   wo maa 06, 2013 9:37 am

Nog steeds op een vrij langzaam tempo liep ze het vampiercentrum weer in. Soms zag ze wat bekende gezichten maar de meesten kende ze niet. Eigenlijk kende ze maar vrij weinig vampiers die hier rondliepen. Niet dat ze veel behoefte had aan een enorme vriendengroep. Natuurlijk had ze wel wat vrienden maar dat waren er echt weinig.
Ze opende zachtjes de deur van het appartement. Het was pas half zes maar ze had toch besloten naar het appartement te gaan. Misschien kon ze dan nog even lezen. Louisa kon echt uren allerlei boeken lezen zonder verveeld te raken. Ze werd altijd helemaal opgezogen in het verhaal en in de personages. Zo kon ze even ontsnappen aan het echte leven.
Eenmaal binnen kon ze het niet laten om even bij Maeryn te kijken. Heel zachtjes deed ze deur open en keek naar binnen. Tot haar verbazing lag ze niet op de bank maar op de grond bij haar tas. Louisa vroeg zich af wat er gebeurd was. Zou Maeryn een slaapwandelaar zijn? Dat zou wel wat verklaren. Ze besloot om er maar niets achter te zoeken want veel zin zou dat toch niet hebben. Ze kon maar beter zorgen dat Maeryn niet wakker werd. Ze wilde immers graag dat Maeryn de aankomende keer mee ging op jacht. De eerste keer dat Louisa ging jagen, kon ze zich nog makkelijk voor de geest halen. Ze was toen erg zenuwachtig ook al hoefde ze niemand ook maar met een vinger aan te raken. Alleen het kijken was al spannend genoeg. In het begin vond ze het maar eng om te zien. Het blijft een beetje raar om iemand iemand anders' bloed te zien drinken. Op dat moment had ze niet verwacht dat het zo gewoon zou worden en dat ze het zo leuk zou gaan vinden.
Zachtjes deed ze de deur weer dicht en liep ze naar de keuken. Had ze de middelen in huis om Maeryn een fatsoenlijk ontbijt aan te kunnen bieden? Het antwoord vond ze al snel: Nee. Alleen wat sneeën oud brood. Ze zou dus toch nog even de deur uit moeten. Ach, het was nu toch pas kwart voor zes. Nog tijd genoeg. Ze zou alleen wel even moeten wachten. Er was geen enkele winkel die al om kwart voor zes openging.
Na een paar uur gewacht te hebben en snel naar de winkel te zijn gegaan, kwam ze om tien over half negen weer binnen met eten. Ze verwachtte dat Maeryn wel honger zou hebben. Gisteravond had ze ook niet echt fatsoenlijk gegeten. Ze zette de spullen op tafel en even later hoorde ze het alarmpje van Maeryn afgaan. Ze gaf Maeryn de tijd om wakker te worden en ging dus niet naar binnen. Zachtjes neuriede ze een liedje dat ze ooit ergens gehoord had.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   do maa 14, 2013 5:37 am

Ze werd wakker van het alarm van haar mobiel en ze keek verschrikt om zich heen. Haar kleding was nog klam van het angstzweet en ze kon er wel een voorstelling van maken hoe ze rook. Hadden vampiers ook behoefte aan een douche? Ze zou het zo wel vragen. De spinnen en slangen waren in ieder geval verdwenen, wat al een hele opluchting was. Ze kwam overeind en merkte gelijk dat ze op de vloer had geslapen. Haar spieren wisten niet meer wat voor en achter was en ze voelde zichzelf net een chinees vraagteken. Hoe dat er ook uit zou mogen zien.
Ze liep naar de woonkamer en wenste dat ze eerst in de spiegel had kunnen kijken.
Louisa zag er net zo uit als gisteravond, alsof ze vanavond niet iemand had leeggezogen. Ze zag er eigenlijk nog vreselijk opgewekt uit. Maeryn liet haar schouders rollen en kreunde van de spierpijn. Het was nou niet zo dat ze van die waanbeelden af was, het zou vroeg of laat terugkomen...
Maar ze moest toch ooit afkicken.
En ze kon Louisa moeilijk vragen om drugs. Dat zou ze nooit aan haar geven.
Een ochtendmens was Maeryn toch al nooit geweest. Van Louisa's geweldig vrolijke gezicht werd ze alleen maar chagerijniger. Ze masseerde haar schouders terwijl ze vroeg: 'Heb je wat te eten voor me?' Het kwam er eigenlijk toch nog best vriendelijk uit. Gelukkig, anders was ze net zo'n humeurige trut. Ze liet zich op een stoel zakken en kreunde omdat haar benen protesteerden.
'En misschien een asperientje?'

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   vr maa 15, 2013 4:06 am

Louisa wees naar het eten op de tafel "Vers." glimlachte ze even. Over die aspirine moest ze nadenken en na even kwam ze tot de conclusie dat ze die niet had. "Nee, ik heb geen aspirientjes, maar ik kan ze wel even gaan halen?." stelde ze voor. Ze had toch niet zo veel te doen op het moment en Maeryn zou er waarschijnlijk langer over doen om te ontbijten dan zij. Ondertussen haalde ze wat kleding van de bank en gooide die ernaast. Niet echt zinvol maar ze wilde iets om handen hebben. Ze was nog steeds erg energiek en had al een paar uur niet veel gedaan. Naast het ontbijt halen dan natuurlijk.
"Heb je eigenlijk goed geslapen? Het wordt een lange dag vandaag." vroeg ze. Ze vermoedde dat het antwoord 'nee' zou zijn aangezien Maeryn er niet uitgerust uitzag. En ze had pijn wat ook geen goed teken was. Ze hoopte dat het goed zou komen en dat ze vanavond weg zouden kunnen maar ze ging Maeryn niet dwingen. Dat zou geen zin hebben.

~~
Sorry dat het zo'n kort stukje is, ik ben echt inspiratieloos.. ):

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Maeryn

avatar

Aantal berichten : 62
Reputatie : 0
Registratiedatum : 26-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Naast de buren

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   vr maa 15, 2013 5:26 am

Toen Louisa vroeg of ze goed geslapen had keek ze haar niet eens meer aan. Ze had de neiging haar even in haar gezicht te slaan en te roepen dat het verdomme helemaal niet ging, maar Louisa kon ook wel uit haar oogjes kijken. Natuurlijk zag ze eruit alsof ze gisteren boothcamp had moeten doen en ze haalde uit gewoonte haar hand even door haar haar.
Ze moest Louisa niet afsnauwen, zij had al eerder gezegd dat zij geen mentor was geweest. Misschien was ze sociaal ook een beetje onhandig...
Ze knikte dus dankbaar voor het verse eten, wat beter was dan die droge korsten van gisteren. Maar hé, als je honger hebt eet je alles.
Ze ging aan tafel zitten en begon al met een aantal boterhammen smeren. Mm, rosbief... Dat hadden ze thuis nooit, omdat die stieflozer vond dat het te duur was. Maar hij mocht wel jointjes paffen, wat de kleine Maeryn altijd heel oneerlijk vond. Nu wist ze wel beter.
Toen ze een grote hap nam knikte ze naar Louisa. Het was vriendelijk dat ze asperines ging halen.
'Wil je dan de coffeïne meenemen? Die zijn sterker en werken langer,' mompelde ze terwijl ze haar hand voor haar mond hield, zodat Louisa niet tegen haar mondinhoud aan hoefde te kijken.

___________________________


I worship nothing,
I'm just honest,
And loyal to the person I am.
Terug naar boven Go down
Louisa

avatar

Aantal berichten : 57
Reputatie : 0
Registratiedatum : 25-12-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Ja, heb ik.

BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   ma maa 18, 2013 7:56 am

Louisa knikte en vertrok toen zodat Maeryn haar ontbijt op kon eten. Van het medicijn waar Maeryn het over had, had ze nog nooit gehoord maar ze kon het vast wel ergens vinden. Ze begon te rennen en genoot. Het was best mooi weer voor in de winter. De lucht was fris maar niet koud. Ze vond het dus echt niet erg dat ze nog even de deur uit moest. Al gauw was ze bij het mensencentrum. Aangezien ze hier best vaak kwam, wist ze wel waar de mensen hun de mensen hun medicijnen haalden. Ze ging de apotheek binnen en keek rond. Het was erg rustig maar eigenlijk had ze ook niet anders verwacht. Er stond maar 1 iemand voor haar in de rij dus ondertussen keek ze even rond. Toen ze aan de beurt was, zei ze wat ze nodig had en ging toen op een stoel aan de zijkant van de apotheek zitten om te wachten. Ongeduldig tikte ze met haar voet op de grond.
5 minuten later stond ze weer buiten en rende ze weer terug. Toen ze bij het appartement aankwam, zag ze dat de deur op een kier stond. Zou er iemand naar binnen of buiten zijn gegaan? Of was ze zelf vergeten de deur goed dicht te doen? Dat laatste leek haar onwaarschijnlijk omdat ze wel op dat soort dingen lette nu. Een heus mens in haar appartement kon nog al wat vampiers aantrekken. Ze duwde de deur verder open en liep naar binnen. Daar zag ze Maeryn nog steeds levend dus er kon niets ernstigs gebeurd zijn. Ze glimlachte even en haalde toen het doosje medicijnen uit het tasje met het grote kruis erop. "Ik hoop dat dit de goede is." ze legde het doosje op tafel en nam toen een snee brood. Ze had nog niet echt honger maar aangezien ze daar nu toch mee bezig waren, kon ze maar beter nu eten. Dan hoefde ze dat straks tenminste niet meer te doen.

___________________________

The fire in me cannot be extinguished.
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Not a home.   

Terug naar boven Go down
 
Not a home.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Fanfic] "Hey Dad, I'm home"
» You only hate the road when you're missing home
» Horse Home [RPG]
» {OPEN} Making myself at home
» Rats come out of the holes they call home [ASPEN]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Rpg Fairytales :: West; Vampire City :: Ruins :: Center-
Ga naar: